de hoeren

Tibaldus houdt massale kartoninzameling voor de nieuwe voorstelling
‘paard : een opera’. Wie zijn karton kwijt moet, mail gerust tibaldusenanderehoeren@gmail.com
en wij komen dat graag ophalen.

yoo
tibaldus

Ah ja, trouwens, Hans, uw solo was supercool vond ik. Schone beelden en gaf me inspiratie.

DE WORSTEN werkten tot mijn grote verbazing enorm hard. Eerst lijkt het genant, maar dan

zag ik er ineens de humor van in. Ik vond het zeer oprecht en op niveau. Het beeld van de

naakte vrouw vond ik heel mooi, alleen vond ik het nr van Radiohead er niet op werken, voor

mij mocht het filmischer, muziek dat synchroner loopt met hoe zij altijd haar schoenen opnieuw

aan en uit doet. Uw monoloog in het algemeen nederlands vond ik ook echt goed, eerst saai,

maar toen ben ik pas echt beginnen luisteren en het is echt leuk als ge zo goed doorleest

omdat er ineens een sympathieke naïviteit ontstaat tussen publiek en tekst en misschien ook speler.

Okee, ik ga stoppen, kan het niet goed uitleggen.

Van: Mieja
Datum: 21 december 2009 22:56
Onderwerp: Re: paard: een solo
Aan: HANS MORTELMANS

hahans,
mag het ook iets anders zijn dan gelukwensen???
neenee, grapje, ik zal hieronder es op een rijtje zetten wat ik na een een halve week nog kan teruggeven. (want ingezakt betekent soms ook wel milder of juist scherper!)

Vooreerst: gelukwensen! ik meen het. ik word altijd heel blij van zo’n voorstelling. Zelfs al heb ik de helft nog geeneens mee, mijn gevoel vult dan wel de rest in. voorlopig althans, want ik bleef ook wel op m’n honger. ‘t is te zeggen; ik wilde eigenlijk al de volgende avond terugkomen omdat ik meteen antwoorden wilde komen halen. Het eerste uur, (ik heb het dan over het tweede hoofdstuk van je voorstelling), probeerde ik erg hard alles te begrijpen en ik werd daardoor zowel geïntrigeerd als geïntimideerd. Die hebben dan allebei continu gevochten om hun grote gelijk. Geen van beide kon winnen, want ze bleven gedurende dat hele stuk mijn zoeken doorkruisen. Ik had ook de hele tijd het gevoel dat ik ergens een (serieuze) schakel gemist had, maar aan de andere kant dacht ik dan steeds weer dat dat niet waar was, want dat ik, dacht ik, toch alles gelezen had. (ik vond alleszins dat je ons genoeg tijd gaf om alles goed te lezen (alhoewel ik soms last kreeg van focussen en dansende woorden, maar ik steek dat op m’n ogen). En dat vind ik heel juist: je bepaalde daardoor op zeer expliciete wijze het ritme, en daar hield ik van. ik zat nooit te wachten, integendeel, ik probeerde heel de tijd mijn gedachten te meten aan de uwe. Maar nog es, ik meen dat ik iets fundamenteels (een soort van sleutel) over het hoofd heb gezien. ik denk dat dat vooral de reden was voor mij om te willen terugkomen.
Dienaangaande heb ik ook even gedacht dat ik helemaal niets gemist had (vandaar mijn gevoel van: geïntimideerd), maar dat ik gewoon geconfronteerd werd met een ander taalsysteem. (want dat kan ik op z’n minst zeggen: je hebt grenzen van een systeem afgetast en op bijzondere wijze hertekend (het leek een auditieve associatieve hertekening. intrigerend. schoon. gevoelig. grappig. gesloten. poetisch. draadloos…
en ik kan er niet aan doen, en ik moet het vragen: heb je om mensen zoals ik die graag teksten krijgen zonder dt-fouten, expres willen testen? ik verdenk er je alleszins van (voor alle duidelijkheid: ik heb het niet over de opvallende t die in een d is veranderd; het gaat over een onopvallend voltooid deelwoordje. hihi. waarom stel ik die vraag toch, ik weet het antwoord wel!
Bon, terug naar je voorstelling.
Ik was ontzettend blij met het eindgedicht van Hölderlin. het gaf me een perspectief (al is het één met terugwerkende kracht, maar niet onbelangrijk dus. ) het maakte dat ik ineens veel minder geïntimideerd was. ik kon wat ik daarvoor binnengekregen had, zelf een plaats geven. ik was ook blij dat dat op het einde was en niet een inleiding. anders zou ik niet verward zijn geweest en dat mag wel eens meer gebeuren.
Oh ja, er is nog iets wat ik niet geplaatst krijg, hoe hard ik ook zoek, wat is dat met jou en joden? ik vind/vond geen enkel aanknopingspunt. ik begrijp het niet. (is dit een domme vraag?)
Ik spring van de hak op de tak: deel 3. Sja, ik moet daar inderdaad heel hard mee lachen. ik vind dat ook zo ontroerend gedaan. En zo doorgaan erin. Want het is op het moment dat iedereen denkt, nu is het wel goed geweest; de trampoline ligt nu vol worst, dan nog blijven doorgaan. (alhoewel ik hier zou kunnen opperen dat het nog verder kan gaan, nog verder in de absurditeit, er lagen volgens mij nog onontgonnen gebieden te lonken.)
Je monoloog. Nu word ik persoonlijk. lk merk (en dat is niet de eerste keer dat je dat hanteert) dat je “buiten” het spelen gaat staan. Je doet dat op eerlijke wijze, alleen krijg ik die eerlijjkheid maar mee als ik m’n ogen dichtdoe. De eerlijkheid krijg ik in je klankkleuren. Onthecht en daardoor toch betrokken. Als ik intussen naar je kijk dan verlies ik dat. Daar ben ik dan blijkbaar niet mee in het reine. Of jij niet? ‘t is maar hoe je het bekijkt. Maar wat ik wil zeggen is, dat je jezelf zo wegsteekt in het lezen, dat ik daar visueel niets mee kan aanvangen. ik zou dan kunnen denken: ja, maar, je kan niet nog es alles projecteren. Maar ik heb niet het gevoel dat het de bedoeling is dat ik dat ga denken. Hier ben ik je dus even kwijtgespeeld. ik was blij dat ik er op kwam om m’n ogen te sluiten.
En dan tenslotte (last but not least) je naaktportret vond ik ontroerend schoon. Daar was ik dan weer heel blij dat ik m’n ogen open had.
Beste hans, en dan heb ik het nog niet gehad hoe jij de lichttafel bedient. hilarisch en helemaal overeenkomstig je gedachtenstroom. Daarenboven kon ik ook genieten van hoe je zelf stond te genieten van wat je zag en/of hoorde. Je kan niet meer hier en nu zijn denk ik dan (achteraf).

Zo, ben je hier iets mee?
En tout cas, het is wat ik dacht, gedacht heb, voelde, gevoeld heb.
Ik weet niet of je me dit ooit een volgende keer kunt aandoen (in de goeie betekenis van het woord) maar dat moeten we dan maar zien. ik hoop dus zeker nog eens tot een volgende keer.

groet aan hans en tibaldus en de hoeren, en tot later,
xm=mieja

ps; ik ga dit niet nalezen, anders begin ik daar nog vanalles in te veranderen of te herformuleren en daar heb ik geen zin in en dat heeft ook geen zin…

dag lieve hansworst,

dit om u te zeggen hoe ik ontroerd was gisteravond door uw zijn en uw voorstelling
ik kreeg een eerlijke, integere, liefdevolle en heel eigen inkijk in uw zijn te zien zonder enige vorm van pretentie waar ik nog steeds de tranen van in mijn ogen krijg als ik dit schrijf
het geeft mij hoop te zien hoe iemand over dingen vertelt die ik herken en zo droevig vind op deze aardbol maar dat dat iemand een manier heeft gevonden om daar vredig mee om te gaan
uw genietingen tijdens uw lichtshow en het worstenfestijn waren aanstekelijk en aandoenlijk
de schoonheid van de naakte vrouw overtrof voor mij iedere liefdesverklaring
voor mij gaat de gouden worst vandaag naar Hansworst Mortelmans!
lieve groeten voor u en ook voor uw hele worstenballet